OTULENIE

Wewnętrzne schronienie

OTULENIE to instalacja audiowizualna o czułości wobec samego siebie - o potrzebie ukojenia, akceptacji i wewnętrznego schronienia. Jej centralna forma, przypominająca mgłę, staje się uosobieniem otulenia: obecnością, która nie odpycha, nie ocenia i nie dominuje, ale przyjmuje. To miękka, pulsująca materia, w której zawiera się gest powrotu do siebie - z większą łagodnością, uważnością i zgodą na własną wrażliwość.

Obraz, dźwięk i pulsująca materia

Instalacja składa się z utworu muzycznego oraz animacji wideo przedstawiającej symulację cząsteczek przypominających mgłę. Obraz i dźwięk nie funkcjonują tu jako osobne warstwy, ale tworzą jeden wspólny organizm. Ruch formy został precyzyjnie zsynchronizowany z kompozycją - wybuchy, zagęszczenia i pulsacje odpowiadają akcentom muzycznym, budując silną relację między tym, co słyszalne, a tym, co widzialne.

Harfa, syntezator i synestezja

Warstwa dźwiękowa łączy ciepłe, akustyczne brzmienie harfy z miękkim, nasyconym brzmieniem syntezatora. To połączenie uruchamia rodzaj synestezji - obraz zaczyna brzmieć, a dźwięk nabiera materialności. Dzięki temu OTULENIE nie jest tylko kompozycją obrazu i muzyki, ale spójnym doświadczeniem zmysłowym, w którym techniczna precyzja służy emocjonalnemu doświadczeniu miękkości, bliskości i samoprzyjęcia.

Instalacja była prezentowana jako wystawa interaktywna w MELT Museum w Warszawie oraz na Placu Konstytucji podczas Nocy Muzeów w Warszawie.